Plugin do wokalu.
Czysto, blisko, z przodu.

Co robi plugin do wokalu

Pod hasłem „plugin do wokalu” kryje się kilka różnych narzędzi. Strojenie (pitch correction, potocznie autotune) ściąga głos do nut z tonacji — delikatnie albo z twardym, słyszalnym efektem. De-esser ścisza syczące „s” i „sz”. Kompresor wyrównuje głośność, żeby ciche słowa nie ginęły pod bitem. Korektor i exciter wycinają błoto z dołu i dodają powietrza w górze. Do tego dochodzą efekty: zmiana wysokości i formantów, pogłos, delay.

Jak go użyć w trapie, drillu i rapie

W trapie wokal jest zwykle mocno strojony i jasny, z długim pogłosem na wysyłce i delay throwami na końcówkach fraz. W drillu jest bardziej suchy i agresywny, mocniej ściśnięty, często z obniżonym pitchem na ad-libach. W klasycznym rapie liczy się przede wszystkim zrozumiałość: pasmo 2–5 kHz i równy poziom każdego słowa.

Kolejność, która działa prawie zawsze: strojenie → korektor (cięcia) → kompresja → de-esser → powietrze → przestrzeń na wysyłkach. Rozpisaliśmy ją krok po kroku, z ustawieniami, w poradniku Łańcuch wokalu w trapie.

Na co uważać

Strojenie zawsze przed kompresorem i zawsze z dobrze ustawioną tonacją — zła tonacja daje „robotyczny fałsz”. Powietrze dodawaj za de-esserem, inaczej podbijesz to, co chwilę wcześniej ściszałeś. Przy nagrywaniu z wtyczkami na śladzie ustaw mały bufor audio (64–128 próbek), a ciężkie wtyczki z dużą latencją zostaw na miks, żeby wokalista nie słyszał się z opóźnieniem. I nie oceniaj wokalu w solo — liczy się to, jak brzmi z bitem.